ولادت امام موسي كاظم (ع) تهنيت باد
خبر خودرو: موسي بن جعفر (ع) را كاظم گفتند زيرا آن بزرگوار، صابر و حليم بود و مصايب روزگار نتوانست او را از پا درآورد.
خبر خودرو: موسي بن جعفر (ع) را كاظم گفتند زيرا آن بزرگوار، صابر و حليم بود و مصايب روزگار نتوانست او را از پا درآورد.
حضرت امام موسي كاظم (عليه السلام) هفتمين امام از سلاله پاك رسول خدا درروز هفتم صفر سال 128 هجرى در مكاني به نام ابواء بين مكه و مدينه چشم به جهان گشودند. اسم شريف آن حضرت موسي و كنيه مشهور ايشان ابوالحسن است. زندگاني ايشان مقارن بود با ايام حكومت عباسيان كه ظلم وستم فراواني به ان حضرت روا داشته و سال هاي زيادي ايشان را در حبس و شكنجه نگاه داشتند.
موسى بن جعفر نه تنها از نظر علمى تمام دانشمندان و رجال علمى آن روز را تحت الشعاع قرار داده بود، بلكه از نظر فضائل اخلاقى و صفات برجسته انسانى نيز زبانزد خاص و عام بود، به طورى كه تمام دانشمندانى كه با زندگى پرافتخار آن حضرت آشنايى دارند در برابر عظمت شخصيت اخلاقى وى سر تعظيم فرود آورده اند. ابن حجر هيثمى، دانشمند و محدث مشهور جهان تسنن، مى گويد: موسى كاظم وارث علوم و دانش هاى پدر و داراى فضل و كمال او بود. وى در پرتو عفو و گذشت و بردبارى فوق العاده اى كه (در رفتار با مردم نادان) از خود نشان داد، كاظم لقب يافت، و در زمان او هيچ كس در معارف الهى و دانش و بخشش به پايه او نمى رسيد.
شيخ صدوق ازقول هشام بن حكم روايت كرده است: يكي از دانشمندان و روحانيون بزرگ مسيحيان به نام بُرَيهَه هفتاد سال در آئين مسيحيان بود. او در جستجوي اسلام و جوياي حقّ و اسلام بود و در ميان هر فرقه و گروهي وارد مي شد، گفتار و عقائد آن ها را بررسي مي نمود، ولي چيزي از حقّ به دست نمي آورد، به آن ها مي گفت: اگر رهبران شما بر حق باشند، لازم بود كه مقداري از حقّ نزد شما وجود داشته باشد. تا اين كه او در اين راه جستجو، اوصاف شيعه و آوازه هشام بن حكم را شنيد.
پيش هشام رفت و با او به مناظره پرداخت. سپس به هشام گفت: اي هشام! آيا تو كسي را سراغ داري كه رأي او را الگو قرار داده و از او پيروي كني؟ و اطاعت او را دين خود بداني. هشام گفت: آري اي بُرَيهَه. هشام، اوصاف امام صادق (عليه السّلام ) را براي بُرَيهَه، بيان كرد و بُرَيهَه به امام ( عليه السّلام ) اشتياق پيدا كرد و همراه هشام، از عراق به مدينه مسافرت كردند، آن ها تصميم داشتند به حضور امام ( عليه السّلام ) برسند، ولي در دالان خانة امام صادق (عليه السّلام )، با موسي بن جعفر ( عليه السّلام ) ديدار نمودند.
هشام بر او سلام كرد، بُرَيهَه نيز سلام كرد، سپس آن ها علّت شرفيابي خود را به حضور امام بيان كردند.
امام كاظم در آن هنگام، كودك بودو هشام داستان بُرَيهَه را براي حضرت كاظم نقل نمود. امام كاظم فرمودند: اي بُرَيهَه! تا چه اندازه به كتاب خودت (انجيل) آگاهي داري؟
بُرَيهَه گفت: من به كتاب خودم آگاهي دارم. امام كاظم فرمودند: تا چه اندازه به تأويل (تفسير) آن اعتماد داري؟ بُرَيهَه گفت: همان اندازه اي كه از آن مي دانم به آن اعتماد دارم. در اين هنگام، امام كاظم (عليه السّلام ) خواندن آياتي از انجيل را، آغاز كرد.
بُرَيهَه (آن چنان مرعوب قرائت امام شد كه) گفت: «حضرت مسيح (عليه السّلام ) انجيل را اين چنين كه شما مي خوانيد، تلاوت مي كرد، اين گونه قرائت را جز حضرت مسيح ( عليه السّلام )، هيچ كس نمي خواند»، آن گاه بُرَيهَه به امام كاظم عرض كرد: «مدّت پنجاه سال بود كه در جستجوي تو يا مثل تو بودم» ، بُرَيهَه، همان دم مسلمان شد، زن خدمت كار او نيز مسلمان گرديد.
اسم آن بزرگوار موسي و لقب مشهور او كاظم، عبد صالح، عالم و باب الحوايج؛ و كنيه مشهور ايشان ابوالحسن الاول است. عمر آن بزرگوار تقريباً پنجاه و چهار سال بود. در هفتم صفر سال 128 هجري متولد شد. و در بيست و پنجم رجب سال 183 به دست سندي بن شاهك و به دستور هارون الرشيد لعنة الله عليه مسموم و به درجه رفيع شهادت نايل گرديد.
مدّت امامت آن بزرگوار مثل پدر بزرگوارشان سي و چهار سال است، و در اين مدّت غالباً يا زندان و يا در تبعيد بوده است. آن حضرت در ميان مردم نفوذ كامل داشت و هميشه در حال مبارزه با دشمن بود و دشمن نيز فوق العاده از ايشان بيمناك بود. دشمن از ترس مي خواست ايشان را در سكوت بخاك بسپارد كه پروردگار عالم چنين نخواست و آن بزرگوار با تجليل خاصي به خاك سپرده شد. چنانچه موقع مرگ، بسياري از قضات و علما و بزرگان را جمع كردند تا شهادت دهند كه حضرت به مرگ طبيعي از دنيا مي رود ولي حضرت، سخنان دروغ آنان را فاش فرمود.
موسي بن جعفر را كاظم گفتند زيرا آن بزرگوار، صابر و حليم بود و مصايب روزگار نتوانست او را از پا درآورد.
امروز چهارشنبه 17 اسفند 7 صفر 1427، سالروز ولادت آن امام همام است.