| |
نسخه «شجاعپوریان» برای ثبات شرایط اقتصادی
به گفته نماینده پیشین مجلس، اقتصاد کشور بیش از هر چیز از بیثباتی و فقدان تصمیمات ساده و قابل اجرا آسیب دیده است. در چنین وضعیتی، راهحل مؤثر نه در برنامههای بلندپروازانه بلکه در چند اقدام محدود، شفاف و فوری است.
ولیالله شجاعپوریان در گفتوگو با ایسنا در تبیین شرایط اقتصادی کشور، اظهار کرد: در شرایط فعلی، اقتصاد کشور بیش از هر چیز از بیثباتی و فقدان تصمیمات ساده و قابل اجرا آسیب میبیند.
وی ادامه داد: در چنین وضعیتی، راهحل مؤثر نه در برنامههای بلندپروازانه، بلکه در چند اقدام شفاف و فوری است که بتواند شرایط معیشت را کمی سامان دهد.
نماینده مردم بهبهان در مجلس هفتم سپس به تشریح پیشنهادات فوری و کوتاه مدتش پرداخت و گفت: اولین قدم، توقف فوری تصمیمات تورمزاست. مهمترین اقدام عملی، متوقف کردن هرگونه تأمین کسری بودجه از مسیر چاپ پول و فشار بر شبکه بانکی است. این کار نیازمند اصلاح ساختاری نیست بلکه صرفا نیازمند یک تصمیم سیاسی روشن و الزامآور برای دولت و بانکهاست. بدون این اقدام، هر سیاست حمایتی بیاثر خواهد بود.
این عضو کمیسیون انرژی مجلس هفتم ادامه داد: دومین قدم تثبیت حداقلی بازار ارز برای چند ماه آینده است. در وضعیت بحرانی، نه آزادسازی کامل ارز شدنی است و نه کنترل دستوری آن. تنها راه عملی، اعلام یک بازه مشخص و قابل دفاع برای نرخ ارز و پایبندی دولت به آن برای یک دوره کوتاهمدت است تا انتظارات تورمی مهار شود. تجربه نشان داده حتی ثبات موقت، اثر روانی و واقعی فوری دارد.
شجاعپوریان افزود: قدم سوم، تمرکز حمایت فقط بر کالاهای ضروری است. دولت توان حمایت گسترده ندارد؛ بنابراین باید بهطور موقت، حمایت را صرفا به چند قلم کالای حیاتی معیشت مثل نان، روغن، برنج و دارو محدود کند و از قیمتگذاری فراگیر دست بردارد. حمایت محدود اما واقعی، بهتر از کنترل گسترده و غیرقابل اجراست.
به گفته وی، چهارمین راهحل کاهش فوری خطاهای اجرایی است. در شرایط ضعف مدیریتی، اضافه کردن سیاست جدید خطاست. اولویت باید حذف بخشنامههای متناقض، توقف تصمیمات لحظهای و تثبیت مقررات موجود باشد. بیعملیِ حسابشده، در این مقطع از اقدام شتابزده کمهزینهتر است.
نماینده پیشین مجلس متذکر شد: در وضعیت فعلی، هدف نباید «حل کامل مشکل» باشد، بلکه باید جلوگیری از بدتر شدن سریع شرایط را دنبال کرد. با چند تصمیم محدود، شفاف و قابل اجرا میتوان سرعت فرسایش معیشت و ناامیدی اجتماعی را کاهش داد. هر سیاستی فراتر از این، با توجه به توان اجرایی موجود، عملا غیرقابل تحقق و پرهزینه خواهد بود.
